Gojenie się ran poporodowych podczas połogu

W chwili oddzielenia się łożyska i błon płodowych, na wewnętrznej powierzchni łożyska powstaje krwawiąca rana.



Podziel się na


Aby nie doszło do zbyt dużej utarty krwi, kobiecy organizm zabezpiecza się silnym, pojedynczym, tężcowym skurczem macicy. Obkurcza on naczynia krwionośne i mechanicznie tamuje krwawienie.

Podstawowymi zadaniami w połogu są:

  • zapobieganie infekcjom;
  • zapobieganie krwawieniom;
  • zapobieganie obciążeniu układu krążenia.

Nacięcie krocza

Niektóre mamy podczas porodu muszą poddać się nacięciu krocze, aby zapobiec jego nieregularnemu, trudniejszemu do zaopatrzenia rozerwaniu. Jest ono następnie zszywane i również podlega procesowi gojenia.

Cesarskie cięcie

Pamiętać również trzeba o tych mamach, które rodziły drogą cesarskiego cięcia. Rana w okolicy nadłonowej (tak zwane cięcie majtkowe) goi się na ogół bardzo szybko. Ginekolodzy wyczuleni na pożądany przez Panie zadowalający efekt kosmetyczny, zakładają na ogół szew śródskórny, umożliwiający powstanie bardzo delikatnej i prawie niewidocznej blizny nad spojeniem łonowym.

Jak powstaje rana macicy?

W procesie oddzielania się łożyska dochodzi do jego oderwania od ściany macicy, przy czym zostaje odsłonięta krwawiąca doczesna. Na jej powierzchni znajdują się rozsiane gruczoły. Wyłączając te miejsca, które obfitują w komórki gruczołowe, cała powierzchnia powstała po oddzieleniu łożyska pozbawiona jest nabłonka.

Jak goi się rana macicy?

Właściwy proces gojenia się tej dużej rany poporodowej rozpoczyna się od fazy oczyszczenia. Związany on jest z działaniem komórek żernych w okolicy przyrannej. W ich skład wchodzą limfocyty, granulocyty i fagocyty. Dochodzi do wydalania odchodów z jamy macicy przez pochwę. Są to enzymatycznie strawione i w większości upłynnione resztki tkankowe.

Mechanizmem zabezpieczającym przed infekcjami jest powstający wał leukocytarny oraz tworzący się włóknik.

Gojenie się rany polega na nabłonkowaniu, czyli powstawaniu nowej powierzchni ochronnej. Tym samym rozpoczyna się proces regeneracji błony śluzowej macicy. Ma on swój początek we wspomnianych wyżej wysepkach gruczołowych. Gojenie rany kończy się w momencie pokrycia całej jej powierzchni nabłonkiem. Dochodzi do tego pomiędzy czwartym a szóstym tygodniem po porodzie.

W przypadku kobiet z uszkodzonym lub naciętym kroczem, goi się ono poprzez rychłozrost z wytworzeniem niewielkiej blizny. Założone szwy zdejmuje się zazwyczaj po siedmiu dniach od porodu. Chora jeszcze przez kilka tygodni musi unikać czynności fizycznych związanych z dźwiganiem, kucaniem i innymi czynnościami, które mogłyby doprowadzić do rozejścia się rany. Podobne kryteria obowiązują te mamy, które rodziły drogą cesarskiego cięcia. Również one mają usuwane szwy po siedmiu, dziesięciu dniach i również one muszą unikać obciążeń fizycznych przez kilka tygodni.

W naprawdę nielicznych przypadkach może dochodzić do infekcji i zropienia rany. Wymaga to niekiedy ponownego jej oczyszczenia i zastosowania kuracji antybiotykowej. W większości przypadków rany goją się jednak bardzo szybko i bez żadnych powikłań. Pacjentki po trzech, czterech tygodniach zapominają o porodzie, a jedyna osobą, która im o tym przypomina, jest ich kochany malec.